A recesión non nos salvará do impacto do cénit do petróleo

Segundo se desprende no informe World Energy Outlook publicado esta semana pola Axencia Internacional da Enerxía, o impacto das previsións de decrecemento na economía mundial apenas supoñen un inapreciable alivio (de 87,6 previstos anterioremente a 87,2 millóns de barriles ao día para o ano 2009) para o desfase previsto entre demanda de petróleo e capacidade de produción. O impacto mundial do cénit do petróleo apenas se retrasará un pouco coa baixada do consumo debida á recesión.

A análise que fan en CrisisEnergetica paga a pena ser lida cos ollos postos nos vindeiros anos e nas palabras de Solbes que insiste hoxe como hai un mes en que sairemos da recesión para o ano que ven, sempre e cando os prezos do petróleo se manteñan en niveis aceptables.

5 thoughts on “A recesión non nos salvará do impacto do cénit do petróleo

  1. 15 Novembro, 2008 at 9:54 p.m.

    No recente encontro internacional da ASPO en Barcelona falouse do tema e algúns apuntaron que a recesión podería retrasar o comezo da caída ata 2015 ou 2020. Será un retraso do cénit se é que aínda non chegou, ou un estiramento e prolongación da meseta, antes da caída, se aínda estamos nesa fase. Será algo que só o tempo dirá, porque o cénit só será evidente cuantitativamente pasado algún tempo.

  2. 21 Novembro, 2008 at 8:23 p.m.

    Segundo xa explicaban no 2006 Enrique e Fernando Ballenilla, o retraso na chegada ao pico do petróleo (ou o prolongamento da etapa álxida da produción) sería mesmo peor, porque a caída despois sería máis abrupta. É moi doado de entender vendo a gráfica animada que eles mesmos desenvolveron no seu artigo ¿Que es mejor, un zenit de producción petrolífera tipo “pico”o tipo “meseta”?:

    Como vemos una meseta ocasiona una pendiente de caída más pronunciada y un agotamiento más temprano de las reservas. Si la meseta es muy dilatada, mas que pendiente habría que llamarla precipicio. La razón es evidente: el área bajo la curva debe ser constante.

  3. 23 Novembro, 2008 at 7:42 p.m.

    Tamén é moi recomendable o artigo publicado en Sostenible.cat titulado La crisi econòmica, ajornarà el pic del petroli, però no l’evitarà. Extraemos algúns anacos:

    el marge de maniobra per a la reacció és tan petit que no abordar aquest problema de forma decidida i urgent suposa pràcticament un “suïcidi col·lectiu”.

    Jean Laherrère, fundador de l’associació, va explicar que la contracció econòmica reduirà la demanda d’energia, retardant el pic uns quants anys, probablement cap a l’any 2015. I si la crisi és realment greu, potser fins el 2020.

    la forma en què es parla de polítiques energètiques en el món no ho és, de sostenible

    el subministrament de petroli en 2050 donarà per a sostenir a 2.300 milions de persones, moltes menys dels 6.700 milions que habiten el planeta ara mateix.

    Lloyd considera obscè parlar fins i tot de “creixement sostenible”, ja que és impossible créixer en un sistema finit com ho és el nostre planeta.

  4. 28 Novembro, 2008 at 6:28 p.m.

    Gabriel Tobar nos trae a visión de Shell a partir do informe recente da Axencia Internacional da Enerxía: as noticias son que a demanda vai seguir a medrar. E aínda que se mantivese estable, a produción non ía chegar a cubrila. Non hai saída!