Documental sobre un mundo sen petróleo en National Geographic TV

Onte emitiron no canal de TV de National Geographic o documental El mundo sin petróleo da serie Reacción en cadena, que pretende presentarnos como podería ser o final do petróleo.

O mundo sen petróleo

Este documental, que pode verse online en 4 fragmentos no web de Terra, preséntase da seguinte maneira:

National Geographic Channel estrena “Reacción en Cadena”, una impresionante serie documental en la que realizaremos un exhaustivo análisis de lo que ocurriría en nuestro planeta si el delicado equilibrio que nos sostiene se quebrara de forma repentina.

A través de imágenes generadas por ordenador de un impactante dramatismo y del testimonio de expertos comprenderemos la importancia de los delicados hilos que tejen la vida en nuestro Planeta.

En “El mundo sin petróleo” recrearemos el efecto devastador que tendría la pérdida total del principal motor energético del mundo y cómo la humanidad se vendría abocada a vivir sin alimento y agua potable en ciudades gélidas en los largos inviernos continentales.

¿Cómo sería un mundo sin petróleo? La energía que mueve nuestro mundo se agota y parecemos no ser conscientes de ello. Si un solo día sin este poderoso fluido los daños podrían ser irrecuperables, su extinción total, sería la catástrofe. En este documental recreamos una vida en la que el hombre carecería de alimentos y energía eléctrica con la que abastecerse y las ciudades se convertirían en invierno en una enorme jaula helada de hormigón y cristal. Un impactante documental en el que National Geographic Channel nos invitará a reflexionar acerca de otras energías que pueden llegar a evitar esta dramática situación.

A continuación incluímos algunhas das avaliacións dos membros de Véspera de Nada que o viron:

Acabo de ver o primeiro dos catro documentais (de 10 minutos). Non sei o resto, pero este ilustrando ben as relacións que se establecen entre o petróleo e o conxunto de actividades económicas e esa reacción en cadea que provoca a súa desaparición, adopta, para o meu gosto, unha visión “demasiado” apocalíptica, que creo que (curiosamente) non favorece á comprensión do problema. Explícome, ten un tono hollywoodiense de cine de catástrofes, nun mundo no que o petróleo desaparece de repente e por sorpresa do mundo na súa totalidade. O efecto schock necesariamente é terrible. Como sabemos non vai ser así o conto, poderá haber unha caída máis ou menos suave pero paulatina, ou máis ou menos brusca, e tal e como está a acontecer iremos vendo que o mundo comeza a transformarse aínda que moitos sigan sen percatarse da relación co petróleo. Mesmo estas transformación amortecen esa percepción desvíando a atención a outros elementos críticos (en parte causa da crise actual, crise con múltiples faces, en parte consecuencia do teito do petróleo). Así que cando chegue ese día crítico (petróleo desaparecido) xa teremos sofrido abondosamente. As restriccións do petróleo para moitos comezarán moito antes de que desapareza totalmente o petróleo.

Con todo, haberá que ver o resto dos documentais porque seguramente axudarán a visualizar ese mundo post-petróleo cara o que imos.

se xa empezan así non vexo eu que teña moita utilidade o que conten, porque parten dun suposto imposible: a desaparición brusca do petróleo. A transición non poderá ser nin de lonxe parecida nun caso e no outro.

Concordo contigo no da visión Holliwodiana eche o mesmo formato atontolinante de MEGACOSNTRUCIONS, MEGAMAQUINAS, MEGACEPILLOS DE DENTES,ect.

E moi triste pero para ver os primeiros resultados do cenit do petroleo so tes que mirar a tele, ler os periodicos, escoitar a radio ou chafullar por internet, eso si con ollos moi criticos, ou mesmo mirar cantos veciños tes no paro, como baixa o traballo nas empresas,ou como a xente cada día esta mais apretada, velaí tes as primeiras e claras señais do cenit.

Acabo de papalo todo para ver que non e mais que propanga alimentando a esperanza tecnologica en base a considerar o litio como unha especie de miragre e as algas sustituindo o petrolo, hasta logo lucas.

Esta ben para pasar un anaco vendo unha pelicula de ciencia ficción pero non aporta nada, a imaxen do final coas cidades reconstruindose de novo, (grandes rañaceus ) memorable.

Concordo con vos , intentan meternos unha visión apocaliptica do tema pero partindo da base de un imposible que e a falla repentina e absoluto de crudo calquer analise serio perde toda a credibilidade.

12 thoughts on “Documental sobre un mundo sen petróleo en National Geographic TV

  1. 8 Xuño, 2010 at 6:49 p.m.

    A min con iso de que:

    reflexionar acerca de otras energías que pueden llegar a evitar esta dramática situación

    xa lles vexo por one van: aquí non hai máis que trocar unha fonte enerxética por outra, e hala! xa está!

    Moi pouco digno dunha cadea que se pretende seria. Para cando unha de marcianos?

  2. 8 Xuño, 2010 at 6:54 p.m.

    Penso sinceramente que este tipo de documentais fan máis mal que ben. Se quería botar algo serio podían ter emitido calquera dos documentais que sobre o Peak-Oil se levan feito, como:

    The End of Suburbia: Oil Depletion and the Collapse of the American Dream (2004)
    A Crude Awakening: The Oil Crash (2006)
    Crude Impact (2006)
    O documental da cadena pública de TV australiana ABC do ano 2006
    The Power of Community
    A Farm for the Future
    etc

  3. 8 Xuño, 2010 at 7:00 p.m.

    Este cornucopian documental titúlase orixinalmente “Aftermath: world without oil”. Pódense atopar diferentes referencias a el en calquera buscador.

  4. 8 Xuño, 2010 at 7:14 p.m.

    O de pecharen os gobernos as bolsas -como aparece nesta fición- eu coido que ha rematar pasando, aínda que o petróleo non desapareza tan supetamente, pero coido que entre os diversos fitos que ha ter o colapso do sistema económico actual estará sen dúbida o peche dos mercados bursátiles.

  5. 8 Xuño, 2010 at 7:25 p.m.

    Hai cousas aproveitables no documental no sentido de que nos fai ver esa dependencia que teñen as sociedades actuais, como p.ex. o de que se precisa un campo de fútbol americano para alimentar a cada ianqui (máis de 5.300 m2!). Iso fainos ver o insostible desa dieta, p.ex., en ausencia de petróleo.

  6. 8 Xuño, 2010 at 7:32 p.m.

    Tamén está ben ver que nesta película a xente diante da falta de gasoil, acude ao aceite. E a narradora di expresamente que os motores diesel funcionan con aceite de cocina, nuevo o usado (imaxino que din o que “de cociña” para diferenciar xa que eles usan oil para referirse tamén ao petróleo, algo que ao final fai resultar moi premonitorio! 😀

  7. 8 Xuño, 2010 at 7:54 p.m.

    “El futuro se parece cada vez más al pasado”, comenta a narradora cando toca falar da substitución das granxas industriais (a 45 Kg de pienso/vaca e día; ou 3 por porco e día) polas familiares. Ese tipo de mensaxes si que son útiles, así que algo imos salvando do documental. O malo é que ninguén vai crer que a premisa da desaparición brusca do petróleo sexa posible, e polo tanto tomarano como unha peliculiña de fición futurista sen mensaxe útil algún.

  8. 8 Xuño, 2010 at 7:58 p.m.

    É moi rechamante que as mencións a España que hai na película sexan como lugar de clima benigno recepto de inmigrantes do norte europeo, e foco consecuentemente de conflitos entre locais e refuxiados.

  9. 8 Xuño, 2010 at 8:15 p.m.

    Eu aos guionistas Larry Bambrick e Gail Gallart a verdade é que lles poñería un suspenso, sobre todo pola 4ª parte da película, onde se sacan da manga unha volta á normalidade que é totalmente inverosímil. Ademais mencionan case ao final de todo que o petróleo permitiu triplicar a poboación do planeta, pero non se atreven a dicir directamente cantos morrerán cando falte ese elemento do que nos volvemos tan dependentes.

  10. miingos
    9 Xuño, 2010 at 5:26 p.m.

    El futuro económico pasa por la energía nuclear (no sea que la gente huya despavorida no sabemos hacia dónde)

    http://qmunty.com/2010/06/09/el-futuro-economico-pasa-por-la-energia-nuclear/#more-5269

  11. Manuel Amigo
    11 Xuño, 2010 at 10:03 a.m.

    La energia nuclear de fisión es inviable economicamente y para compensar la caida de suminstro de petroleo en unos pocos años ya no habría Uranio en el mundo, eso si nos quedariamos con unos residuos que necesitan 20.000 años para ser inocuos.

    En cuanto a la fusión más bien me parece un cuento comecuartos de las univeridades, como simepre.

    Pienso que dentro de todos los cenits que se avecinan el mas beneficioso para la humanidad va a ser el cenit tecnologico.